به وب سایت آلت گروپ خوش آمدید
  • تهران انتهای اتوبان شهید همت - بزرگراه شهید خرازی - بلوار نهاوند - میدان آرامش - مجتمع رزمال جنوبی - طبقه ۹ - واحد ۹۰۷ - شرکت دقایق سفر ایرانیان - آژانس آلت گروپ (مشاوره در خصوص دریافت شهروندی دومینیکا)
  • ٠٢١٤٠٤٤٨٩٠١
  • info@altgroupir.com
  • 10 تا 6 عصر

برخی از امکان دیدنی مصر

هرم بزرگ جیزه (خوفو)

هرم بزرگ جیزه در مصر، قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین هرم از اهرام ثلاثه مصر به شمار می‌رود و همچنین کهن‌ترین نمونه از عجایب هفتگانه جهان باستان محسوب می‌شود. بر اساس برخی شواهد، مصر شناسان بر این باورند که هرم جیزه مقبره‌ای برای خوفو، فرعونی از دودمان چهارم بوده است. به همین دلیل، آن را هرم خوفو نیز می‌نامند. ساخت بنا حدود ۴۵۰۰ سال قبل با تلاش ۱۰۰,۰۰۰ کارگر در مدت ۲۰ سال صورت گرفته است. هرم خوفو یکی از عظیم‌ترین سازه‌های ساخته شده بر روی زمین است و با ارتفاع ۱۳۸ متر به مدت ۳۸۰۰ سال تا پیش از ساختن کلیسای لینکلن در انگلیس، به عنوان بلندترین سازه ساخت انسان در روی زمین شمرده می‌شد. هرم خوفو نماد شکوه و عظمت مصر باستان به شمار می‌رود.

 

طرح و برنامه‌ریزی ساخت هرم خوفو هنوز به صورت یک معما باقی مانده است. دو میلیون بلوک سنگی (هرکدام به‌طور میانگین به وزن ۲ تا ۱۵ تن) این بنای شگفت‌انگیز را به وجود آورده‌اند. در ابتدا، ارتفاع هرم به ۱۴۶ متر می‌رسید اما بر اثر فرسایش، قسمت فوقانی آن از بین رفت؛ درنتیجه ارتفاع آن در حال حاضر ۱۳۸ متر است. هر ضلع قاعده‌ی هرم ۲۳۰ متر طول دارد و زمینی به وسعت ۶۰۹‚۵۲ کیلومترمربع را می‌پوشاند. هرم برای مصریان باستان نه‌تنها یک مقبره‌ی عظیم بود بلکه آن را مکانی برای زنده شدن دوباره فرمانروایان از دنیا رفته‌‌شان قلمداد می‌کردند. درون هرم خوفو سه اتاق دفن اجساد و یک راهروی شیب‌دار موسوم به گالری بزرگ وجود دارد. مصریان باستان هرم خوفو را ایخت (Ikhet) به معنای «نور باشکوه» می‌نامیدند. سطح خارجی هرم اولیه از سنگ‌آهک سفید صیقلی پوشیده شده بود که نور خورشید را بازتاب می‌داد و باعث می‌شد، هرم همچون جواهری بدرخشد. بعدها، برخی از این سنگ‌ها براثر زلزله‌ی سال ۱۳۵۶ میلادی سست شدند و اعراب توانستند از آن‌ها در ساخت مساجد استفاده کنند.
گمان می‌رود سنگ‌های بکار‌ رفته در سطح خارجی هرم همانند آینه‌های خارق‌العاده‌ای عمل می‌کرده‌ و نور را با چنان شدتی بازتاب می‌دادند که هرم خوفو از سطح کره‌ی ماه همچون ستاره‌ای تابان بر روی زمین قابل رویت بوده است.

مجسمه بزرگ ابوالهول

مجسمه بزرگ ابوالهول (Great Sphinx) که بخش زیادی از عمر خود را در زیر شن‌های بیابان‌های مصر گذرانده، همواره با رمز و رازهایی حول خود، دست به گریبان بوده و گمانه زنی‌های زیادی در مورد قدمت و هدف از ساخت، روش ساخت، سالن‌ها و دالان‌های مخفی درونی، نقشش در پیشگویی‌ها و ارتباط با اهرام ثلاثه مصر که به اندازه خودش اسرار آمیز بوده، روبرو بوده است. این مجسمه که یکی از مهمترین دیدنی های مصر و یکی از مشهورترین دیدنی‌های جهان است، دلیل اصلی سفر بسیاری از افراد به سرزمین شگفت‌انگیز مصر محسوب می‌شود.
مجسمه‌ی ابوالهول غول افسانه‌های مصر باستان و اسطوره ادیپ، مخلوطی از انسان و حیوان با پیکری از شیر، مزیّن به بال‌های عقاب و دارای سری شبیه سرزنان است.

این موجود افسانه‌ای کسانی را که موفق به حل معمّای او نمی‌شدند می‌کشت و در نظر مصریان باستان مظهر آفتاب محسوب می‌شد.
اِسفینکس بزرگ که در مصر قرار دارد از صخره‌ای یکپارچه تراشیده شده‌است و ۲۰ متر ارتفاع و ۷۰ متر طول دارد. بعد از هجوم تازیان به مصرباستان و تصرف، نام اِسفینکس را ابوالهول نهادند. یعنی پدرِ وحشت!
مجسمه ابوالهول در مصر این گونه که حدس زده می شود باید در اصل دارای سری به شکل شیر باشد و آنگونه که زمین شناسان انگلیسی پیش بینی می کنند قدمت آن باید بیشتر از تخمین های قبلی باشد.
مصر شناسان معتقدند تندیس خارج از قاهره که دارای سر فرعون و بدنی شیر گونه است متعلق به بعد از ساخته شدن اولین هرم چیزی حدود ۴۵۰۰ سال پیش است.

فانوس اسکندریه

عجایب هفتگانه جهان باستان، مجموعه ای از سازه های اعجاب انگیز انسان های باستان است. این لیست را هرودوت نخستین تاریخ نگار یونانی و کالیمکس، محقق شهر باستانی قیروانی در موزه اسکندریه تهیه کردند و از آن رو عدد هفت را برگزیدند که یونانیان باستان اعتقاد داشتند هفت عددی مقدس بوده و نماد شایسته ای از کمال و فراوانی است. هرودوت و کالیمکس، لیست هفتگانه عجایب را بر اساس کتاب راهنمای معروفی که مکان های دیدنی یونانی را معرفی می کرد و به همین سبب تعجبی ندارد که با نگاه به این لیست، چیزی جز بناهای معروف منطقه یونان و روم باستانی نبینیم و خبری از سازه های باشکوه امپراتوری هخامنشی یا آرامگاهی باستانی چون زیگورات چغازنبیل نباشد.
فانوس اسکندریه آخرین سازه ای ست که نامش در لیست عجایب هفتگانه جهان باستان به چشم می خورد. این نخستین فانوس دریایی دنیا، در اوایل قرن سوم پیش از میلاد و پس از مرگ اسکندر مقدونی ساخته شده است. بنا بر داستان ها و روایات، فانوس اسکندریه در اندازه و نوع ساخت خود منحصربفرد بوده و برخی ادعا داشتند که نور این فانوس دریایی از فاصله 100 متری بندرگاه دیده می شد. این فانوس عظیم در جزیره فاروس در ساحل شهر اسکندریه مصر قرار داشت و به منظور هدایت ملوانانی که قصد سفر به این شهر را داشتند، بنا شد و در حدود ۱۵ قرن روشن بود. متاسفانه این فانوس یکی از شش شگفتی جهان باستان بشمار میآید که دیگر اثری از آن باقی نمانده است. معمولا از آن برای کمک به دریانوردان برای یافتن ساحل و دیدبانان برای رویت کشتی های جنگی استفاده میشد.

مسجد و مدرسه سلطان حسن

 

مسجد سلطان حسن مسجدی در قاهره است، که در سال ۷۶۲ قمری برابر با سال ۱۳۶۱ میلادی ساخته شده . در این مسجد چهار اتاق بزرگ طاق دار وجود دارد که به حیاط اندرونی باز می شود و از آن ها همچون شبستان و جایگاه موعظه بهره گیری می شود و نیز مدرسه ها و حجره های طلاب علوم و آرامگاه سلطان. ابعاد اصلی این مسجد ۱۵۰ متر در ۶۸ متر است. این ساختمانی است در مساحتی مستطیل که درازای آن در امتداد قبله قرار دارد.

کتابخانه اسکندریه

کتابخانه اسکندریه مصر نام کتابخانه‌ای است قدیمی در شهر اسکندریه مصر و یکی از مهمترین کتابخانه دوران باستان است.
این کتابخانه را نخستین بار بطلمیوس یکم در ۲۲۸ پ. م. بنیاد کرد و در سال ۱۹۹۲ کتابخانهٔ مدرن و جدیدی با همان نام کتابخانه اسکندریه در اسکندریه گشایش یافت.

 

خانه اپرای قاهره

 

خانهٔ اپرای قاهره در سال ۱۹۸۰ و پس از اینکه خانهٔ اپرای اصلی متعلق به قرن نوزدهم در سال ۱۹۷۱ در آتش ویران شد، مورد بازسازی قرار گرفت و اکنون عرصهٔ اصلی برای هنرهای نمایشی شهر است. در خانهٔ اپرای قاهره تئاتر سیاحتی و برنامهٔ گروه های موسیقی، باله و شرکت اپرای باله و ارکستر قاهره برنامه اجرا می کنند.
اپرای قاهره در جایگاه های نمایشی شبیه به پارک ناحیهٔ جزیره واقع شده که شامل تئاتر در فضای آزاد، آمفی تئاتر و دو سالن سرپوشیده است.

 

مسجد محمد علی

مسجد محمد علی پاشا واقع در قلعه صلاح الدین قاهره در مصر است که از سوی محمد علی پاشا بین سالهای 1830 تا 1848 به سبک معماری عثمانی و الگوبرداری از مسجدی در استانبول ساخته شد و اکنون به بارزترین مسجد قاهره و بزرگترین مسجد نیمه اول قرن نوزدهم شهرت یافته است.